- ໂລກເບົາຫວານແມ່ນຫຍັງ?
ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງອາຫານທີ່ຖືກກິນເຂົ້າໄປຈະຖືກປ່ຽນເປັນນ້ໍາຕານໃນເລືອດເພື່ອນໍາໃຊ້ເປັນພະລັງງານຂອງເຊວໃນຕັບອ່ອນ ຊື່ວ່າ: ເບຕ້າ ເຊວ ເຊິ່ງຕົວສ້າງ ອິນຊູລິນ. ອິນຊູລິນ ແມ່ນໂຕນຳນ້ຳຕານ ກຼຸຍໂກຣດ
ເຂົ້າແຊວເພື່ອທີ່ຈະໃຊ້ເປັນພະລັງງານ. ໂລກເບົາຫວານແມ່ນເງື່ອນໄຂທີ່ຮ່າງກາຍມີລະດັບນໍ້າຕານໃນເລືອດສູງກວ່າປົກກະຕິ. ອັນເນື່ອງມາຈາກການຂາດຮໍໂມນອິນຊູລິນ ຫຼື ການຫຼຸດລົງປະສິດທິພາບຂອງ ອິນຊູລິນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຕ້ານທານຂອງ ອິນຊູລີນ ເຮັດໃຫ້ນ້ໍາຕານໃນເລືອດສູງຂຶ້ນເປັນເວລາດົນ, ເຊິ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດອາການແຊກຊ້ອນຕໍ່ອະໄວຍະວະຕ່າງໆເຊັ່ນຕາ, ຫມາກໄຂ່ຫຼັງແລະລະບົບປະສາດ.
#ຮໍໂມນອິນຊູລິນມີຄວາສໍາຄັນຕໍ່ຮ່າງກາຍເຮົາແນວໃດ?
ອິນຊູລິນ ເປັນຮໍໂມນທີ່ສໍາຄັນຕົວໜື່ງໃນຮ່າງກາຍ. ການສ້າງ ແລະ ຫຼັ່ງອອກຈາກຈຸລັງເບຕ້າຂອງຕັບອ່ອນ ເຮັດໜ້າທີ່ນຳນ້ຳຕານ ກຼຸຍໂກຣດ ເຂົ້າສູ່ແຊວຕ່າງໆຂອງຮ່າກາຍເພື່ອເຜົາໄຫມ້ເປັນພະລັງງານ. ໃນດຳລົງຊີວິດປະຈຳວັນ ຖ້າວ່າຂາດ ອິນຊູລິນ ຫຼື ອອກລິດບໍ່ເຕັມປະສິດທິພາບ ຈະເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍບໍ່ສາມາດນໍາໃຊ້ນໍ້າຕານໄດ້. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ນ້ໍາຕານໃນເລືອດມີອາການຕ່າງໆຂອງພະຍາດເບົາຫວານ ນອກເຫນືອຈາກຄວາມຜິດກະຕິຂອງທາດແປ້ງມີຄວາມຜິດປົກກະຕິອື່ນໆເຊັ່ນ: ການລະລາຍໄຂມັນ ແລະທາດໂປຼຕີນ.
#ຜູ້ທີ່ມີໂອກາດທີ່ຈະເປັນພະຍາດເບົາຫວານ.
ໂລກເບົາຫວານແມ່ນພະຍາດທາງກຳມະພັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ມີຍາດພີ່ນ້ອງໂດຍກົງ, ເຊັ່ນພໍ່ແມ່, ພະຍາດເບົາຫວານ, ຈະມີຄວາມສ່ຽງເພີ່ມຂຶ້ນຂອງພະຍາດເບົາຫວານຖ້າວ່າພໍ່ແມ່ທັງສອງແມ່ນພະຍາດເບົາຫວານ, ມີ 50%
ນອກຈາກນັ້ນ, ຄວາມສ່ຽງຂອງພະຍາດເບົາຫວານ ຄົນທີ່ມີນ້ໍາຫນັກເກີນຫຼືອ້ວນ ຢ່າອອກກໍາລັງກາຍ ໄຂມັນໃນເລືອດສູງ ກຸ່ມຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການເປັນພະຍາດເບົາຫວານຊະນິດທີ 2 ສໍາລັບປະເພດ 1. ແລະ ຄົນສູງອາຍຸ 40+ ສຳລັບເດັກນ້ອຍໃນປັດຈຸບັນນີ້ກໍ່ມີໂອກາດເປັນພະຍາດເບົາຫວານໄດ້ເຊັ່ນກັນຍ້ອນວ່າອາຫານການກິນຂອງພວກເຮົາໃນທຸກວັນນີ້ມັນມີແຕ່ທັນສະໄໝ ຍິ່ງທັນສະໄໝສ່ຳໃດ ຍິ່ງມີສານພິດສານເຄມີຫລາຍສຳນັ້ນ. ອາຫານການກິນຂອງພວກເຮົາສາມາດພັດທະນາໄດ້ເຊັ່ນ: ປາກະປ່ອງ, ໝີ່, ອາຫານສົດ ຈາກທະເລ Seafoods, ອາຫານເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແລ້ວແຕ່ໄດ້ຮັບການພັດທະນາມາຈາວັດຖຸດິບ ແລ້ວແປຮູບມັນໃໝ່ຂື້ນມາ. ເຊີ່ງໃນນັ້ນມັນຈະມີສານກັນບູດຢູ່ນຳ ແລະ ສານເຄມີອື່ນໆອີກ...
ແຕ່ວ່າຮ່າງກາຍຂອງຄົນເຮົາມັນບໍ່ໄດ້ຮັບການພັດທະນາທີ່ຈະສາມາດປ້ອງກັນສານກັນບູດແລະສານເຄມີຈາກອາຫານສຳເລັດຮູບເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນຈືາງເຮັດໃຫ້ເຮົາເກີດເປັນພະຍາດຫລາຍຂື້ນ...
#ອາການຂອງພະຍາດເບົາຫວານ.
ເບົາຫວານປະເພດທີສອງຂອງພະຍາດເບົາຫວານແມ່ນຄ່ອຍໆເກີດຂື້ນຊ້າໆ, ຜູ້ປ່ວຍບໍ່ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າຕົນເອງກຳລັງປ່ວຍເປັນເບົາຫວານ. ອາການທົ່ວໄປທີ່ມັກພົບຫລາຍທີ່ສຸດແມ່ນ: ນ້ໍາຫນັກຫລຸດລົງ, ຫິວເຂົ້າ, ຫິວນ້ຳ,ຖ່າຍເບົາເປັນປະຈຳ.
ສໍາລັບພະຍາດເບົາຫວານປະເພດ 1 ອາການເຫຼົ່ານີເຮັດໃຫ້ຜູ້ປ່ວຍໄປຫາທ່ານຫມໍ, ລວມທັງການຖ່າຍເບົາເລື້ອຍໆ, ຄວາມອຶດຫິວເລື້ອຍໆ, ນ້ຳໜັກຫລຸດລົງ ແລະ ບາງຄົນອາດຈະມີອາການແຊກຊ້ອນຈາກພະຍາດເບົາຫວານ. ເຊັ່ນ: ເລືອດເປັນກົດ.
ພະຍາດເບົາຫວານຫຼາຍຄົນໄປໂຮງຫມໍເພາະມີອາການແຊກຊ້ອນໂດຍບໍ່ມີພະຍາດເບົາຫວານມາກ່ອນຫລັງຈາກນັ້ນຈື້ງຮູ້ວ່າຕົນເອງເປັນ ເບົາຫວານ.
#ບັນຫາທີ່ເກີດຈາກພະຍາດເບົາຫວານ.
ພະຍາດເບົາຫວານເປັນພະຍາດຊໍາເຮື້ອທີ່ກໍາລັງປ່ຽນແປງຜະໜັງຂອງເສັ້ນເລືອດ. ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນເລືອດແຂງໂຕ ຫຼື ເສັ້ນເລືອດຕີບ. ຖ້າເສັ້ນເລືອດແຂງໂຕ ຫຼື ເສັ້ນເລືອດຕີບຢູ່ພາກສ່ວນໃດຂອງຮ່າງກາຍກໍ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດພະຍາດຢູ່ໃນພາກສ່ວນນັ້ນ, ສ່ວນຫນຶ່ງຂອງອະໄວຍະວະກໍ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດພະຍາດຢູ່ໃນອະໄວຍະວະນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ, ພະຍາດເບົາຫວານຈະມີອາການແຊກຊ້ອນໃນທຸກໆລະບົບຂອງຮ່າງກາຍໄດ້ແກ່.
#ຮໍໂມນອິນຊູລິນມີຄວາສໍາຄັນຕໍ່ຮ່າງກາຍເຮົາແນວໃດ?
ອິນຊູລິນ ເປັນຮໍໂມນທີ່ສໍາຄັນຕົວໜື່ງໃນຮ່າງກາຍ. ການສ້າງ ແລະ ຫຼັ່ງອອກຈາກຈຸລັງເບຕ້າຂອງຕັບອ່ອນ ເຮັດໜ້າທີ່ນຳນ້ຳຕານ ກຼຸຍໂກຣດ ເຂົ້າສູ່ແຊວຕ່າງໆຂອງຮ່າກາຍເພື່ອເຜົາໄຫມ້ເປັນພະລັງງານ. ໃນດຳລົງຊີວິດປະຈຳວັນ ຖ້າວ່າຂາດ ອິນຊູລິນ ຫຼື ອອກລິດບໍ່ເຕັມປະສິດທິພາບ ຈະເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍບໍ່ສາມາດນໍາໃຊ້ນໍ້າຕານໄດ້. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ນ້ໍາຕານໃນເລືອດມີອາການຕ່າງໆຂອງພະຍາດເບົາຫວານ ນອກເຫນືອຈາກຄວາມຜິດກະຕິຂອງທາດແປ້ງມີຄວາມຜິດປົກກະຕິອື່ນໆເຊັ່ນ: ການລະລາຍໄຂມັນ ແລະທາດໂປຼຕີນ.
#ຜູ້ທີ່ມີໂອກາດທີ່ຈະເປັນພະຍາດເບົາຫວານ.
ໂລກເບົາຫວານແມ່ນພະຍາດທາງກຳມະພັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ມີຍາດພີ່ນ້ອງໂດຍກົງ, ເຊັ່ນພໍ່ແມ່, ພະຍາດເບົາຫວານ, ຈະມີຄວາມສ່ຽງເພີ່ມຂຶ້ນຂອງພະຍາດເບົາຫວານຖ້າວ່າພໍ່ແມ່ທັງສອງແມ່ນພະຍາດເບົາຫວານ, ມີ 50%
ນອກຈາກນັ້ນ, ຄວາມສ່ຽງຂອງພະຍາດເບົາຫວານ ຄົນທີ່ມີນ້ໍາຫນັກເກີນຫຼືອ້ວນ ຢ່າອອກກໍາລັງກາຍ ໄຂມັນໃນເລືອດສູງ ກຸ່ມຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການເປັນພະຍາດເບົາຫວານຊະນິດທີ 2 ສໍາລັບປະເພດ 1. ແລະ ຄົນສູງອາຍຸ 40+ ສຳລັບເດັກນ້ອຍໃນປັດຈຸບັນນີ້ກໍ່ມີໂອກາດເປັນພະຍາດເບົາຫວານໄດ້ເຊັ່ນກັນຍ້ອນວ່າອາຫານການກິນຂອງພວກເຮົາໃນທຸກວັນນີ້ມັນມີແຕ່ທັນສະໄໝ ຍິ່ງທັນສະໄໝສ່ຳໃດ ຍິ່ງມີສານພິດສານເຄມີຫລາຍສຳນັ້ນ. ອາຫານການກິນຂອງພວກເຮົາສາມາດພັດທະນາໄດ້ເຊັ່ນ: ປາກະປ່ອງ, ໝີ່, ອາຫານສົດ ຈາກທະເລ Seafoods, ອາຫານເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແລ້ວແຕ່ໄດ້ຮັບການພັດທະນາມາຈາວັດຖຸດິບ ແລ້ວແປຮູບມັນໃໝ່ຂື້ນມາ. ເຊີ່ງໃນນັ້ນມັນຈະມີສານກັນບູດຢູ່ນຳ ແລະ ສານເຄມີອື່ນໆອີກ...
ແຕ່ວ່າຮ່າງກາຍຂອງຄົນເຮົາມັນບໍ່ໄດ້ຮັບການພັດທະນາທີ່ຈະສາມາດປ້ອງກັນສານກັນບູດແລະສານເຄມີຈາກອາຫານສຳເລັດຮູບເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນຈືາງເຮັດໃຫ້ເຮົາເກີດເປັນພະຍາດຫລາຍຂື້ນ...
#ອາການຂອງພະຍາດເບົາຫວານ.
ເບົາຫວານປະເພດທີສອງຂອງພະຍາດເບົາຫວານແມ່ນຄ່ອຍໆເກີດຂື້ນຊ້າໆ, ຜູ້ປ່ວຍບໍ່ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າຕົນເອງກຳລັງປ່ວຍເປັນເບົາຫວານ. ອາການທົ່ວໄປທີ່ມັກພົບຫລາຍທີ່ສຸດແມ່ນ: ນ້ໍາຫນັກຫລຸດລົງ, ຫິວເຂົ້າ, ຫິວນ້ຳ,ຖ່າຍເບົາເປັນປະຈຳ.
ສໍາລັບພະຍາດເບົາຫວານປະເພດ 1 ອາການເຫຼົ່ານີເຮັດໃຫ້ຜູ້ປ່ວຍໄປຫາທ່ານຫມໍ, ລວມທັງການຖ່າຍເບົາເລື້ອຍໆ, ຄວາມອຶດຫິວເລື້ອຍໆ, ນ້ຳໜັກຫລຸດລົງ ແລະ ບາງຄົນອາດຈະມີອາການແຊກຊ້ອນຈາກພະຍາດເບົາຫວານ. ເຊັ່ນ: ເລືອດເປັນກົດ.
ພະຍາດເບົາຫວານຫຼາຍຄົນໄປໂຮງຫມໍເພາະມີອາການແຊກຊ້ອນໂດຍບໍ່ມີພະຍາດເບົາຫວານມາກ່ອນຫລັງຈາກນັ້ນຈື້ງຮູ້ວ່າຕົນເອງເປັນ ເບົາຫວານ.
#ບັນຫາທີ່ເກີດຈາກພະຍາດເບົາຫວານ.
ພະຍາດເບົາຫວານເປັນພະຍາດຊໍາເຮື້ອທີ່ກໍາລັງປ່ຽນແປງຜະໜັງຂອງເສັ້ນເລືອດ. ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນເລືອດແຂງໂຕ ຫຼື ເສັ້ນເລືອດຕີບ. ຖ້າເສັ້ນເລືອດແຂງໂຕ ຫຼື ເສັ້ນເລືອດຕີບຢູ່ພາກສ່ວນໃດຂອງຮ່າງກາຍກໍ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດພະຍາດຢູ່ໃນພາກສ່ວນນັ້ນ, ສ່ວນຫນຶ່ງຂອງອະໄວຍະວະກໍ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດພະຍາດຢູ່ໃນອະໄວຍະວະນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ, ພະຍາດເບົາຫວານຈະມີອາການແຊກຊ້ອນໃນທຸກໆລະບົບຂອງຮ່າງກາຍໄດ້ແກ່.
- ລະບົບປະສາດ.
- ຕາ.
- ຫມາກໄຂ່ຫຼັງ.
- ຫົວໃຈແລະເສັ້ນເລືອດ.
- ຜິວຫນັງ.
- ປາກຊ່ອງປາກ.
- ຮອຍບາດແຜທີ່ຕີນ.
- ໂລກກ້າມເນື້ອຫົວໃຈຂາດເລືອດ.
- ສະໝອງຂາດເລືອດ.
- ໝາກໄຂ່ຫລັງອັບເສບ.
- ໂລຫິດເປັນພິດ.
- ຄວາມດັນເລືອດຕ່ຳ.
- ຄວາມດັນເລືອດສູງຈົນເຮັດໃຫ້ໝົດສະຕິ.
No comments:
Post a Comment